Równolegle z remontem kaplicy oddzielnym trybem rozpoczęły się prace konserwatorskie i restauratorskie przy dwóch drewnianych rzeźbach: Chrystusa Ukrzyżowanego z poł. XV w. i Pięknej Madonny z ok. 1500 r. W roku 2024 rzeźby te zostały wpisane do rejestru zabytków, po czym przystąpiono do realizacji prac związanych z konserwacją tych cennych dzieł sztuki. To najstarsze rzeźby na terenie Sopotu.
Koszt realizacji zadania to 87 924, 78 zł. Na ten cel przyznano już 43 962,00 z Samorządu Województwa Pomorskiego oraz 17 00,00 zł od Pomorskiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków. Potrzebujemy jeszcze 26 962,78 zł by dokończyć te prace. Rzeźby wrócą do naszej świątyni już jesienią br.
Rzeźba Chrystusa Ukrzyżowanego z lat ok. 1440–1450, prawie dwumetrowa, zawieszona jest na wtórnych belkach krzyża, jest rzeźbą pełnoplastyczną z ramionami wyprostowanymi i dłońmi przybitymi jednym gwoździem. Krucyfiks ze względu na specyficzne wykończenie szczegółów anatomii (rzeźbiony bez włosów na głowie) należy do przykładów rzeźby pasyjnej o silnym oddziaływaniu emocjonalnym, na które wpływało prawdopodobnie zastosowanie peruki z naturalnych włosów. Ciało Zbawiciela, wyprężone i smukłe, jest poddane idealizacji, a przy tym rzeźbione niezwykle precyzyjnie jak chodzi o naturalistyczne detale (zwłaszcza siatkę nabrzmiałych żył), twarz opracowana realistycznie, jest ekspresyjna. Dzieło reprezentuje bardzo dobrą klasę artystyczną i rzadki wariant typologiczny. Krucyfiks być może pochodzi z kościoła/klasztoru mendykantów lub cystersów.
Figura Madonny, ok. 1500 r., pełnoplastyczna, ukazana statycznie w lekkim kontrapoście z Dzieciątkiem Jezus na rękach. Rzeźba Madonny z Dzieciątkiem o nieustalonej proweniencji reprezentuje typ ikonograficzny Regina Coelis (korona i berło) oraz późną fazę snycerstwa stylu łamanego. Cechy formalne: proporcje Marii (o dużej głowie, długiej szyi, drobnym, bardzo skróconym torsie), typ jej urody (pulchna dziecinna twarz o wystającej bródce), ukostiumowanie (wysoko podpasana suknia z trójkątnym dekoltem i połaszcz na taśmie), a także sposób rzeźbienia pofałdowań pozwalają przypuszczać, że jest to dzieło z warsztatu pomorskiego, prawdopodobnie z Gdańska.
